Kilka myśli św. Jana Pawła II o Ewangelii na piątek po Popielcu...

« Przejdź do strony głównej

Do praktyk pokutnych zalecanych przez Kościół, zwłaszcza w obecnym okresie Wielkiego Postu, należy właśnie post. Oznacza on szczególną powściągliwość w spożywaniu pokarmów, które powinny służyć jedynie zaspokajaniu niezbędnych potrzeb organizmu. Ta tradycyjna forma pokuty nie straciła sensu, ale przeciwnie - zasługuje może na ponowne odkrycie, zwłaszcza w tych częściach światach i środowiskach, w któych nie tylko pożywienia jest pod dostatkiem, ale czasem występują wręcz choroby spowodowane przejedzeniem. Rzecz jasna, post pokutny jest czymś zupełnie innym, niż diety lecznicze. Można go jednak uznać za swoistą terapię duszy. Post podejmowany na znak nawrócenia pomaga bowiem przyjąć wewnętrzną postawę wsłuchiwania się w głos Boży. Pościć znaczy przypomnieć samemu sobie, co odpowiedział Jezus na pokusy szatana, który kusił Go po czterdziestu dniach postu na pustyni: "Nie samym chlebem żyje człwowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych" (Mt 4,4). (...) Jednym z celów postu pokutnego jest właśnie to: ma on nam pomagać w odzyskaniu wewnętrznego wymiaru życia. Postawa powściągliwości w jedzeniu obejmuje także inne rzeczy niekonieczne i wspomaga wydatnie życie duchowe. Umiarkowanie, skupienie i modlitwa idą ze sobą w parze. 

Jan Paweł II

[w: Anioł Pański z papieżem Janem Pawłem II, t. VI, Citta del Vaticano 1998, 210-211]

Partnerzy i darczyńcy projektu - TO MIEJSCE CZEKA NA CIEBIE !

to miejsce czeka na Ciebieto miejsce czeka na Ciebieto miejsce czeka na Ciebieto miejsce czeka na Ciebie

Konto Bankowe wsparcia projektu: