Kult Serca Jezusowego

« Przejdź do strony głównej

Św. Jan Eudes nazwany jest twórcą liturgicznego kultu Serca Jezusa i Maryi. W dokumencie uzasadniającym jego beatyfikację napisano: Płonąc sam szczególną miłością ku Najświętszym Sercom Jezusa i Maryi, powziął pierwszy – a nie było to bez natchnienia Bożego – myśl publicznego kultu ku ich czci. Należy go przeto uważać za ojca tego, tak miłego nam nabożeństwa. […] Ku czci obu Serc ułożył oficjum i Mszę świętą; był także ich apostołem, bo całym sercem przykładał się do szerzenia tego zbawiennego nabożeństwa.

Niemała zasługa w rozpowszechnianiu się nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa przypada skromnej zakonnicy, wizytce, św. Małgorzacie Marii Alacoque. W 1673 roku Pan Jezus pokazał Małgorzacie swoje Serce pełne ognia i rzekł do niej: Moje Boskie Serce tak płonie miłością ku ludziom, że nie może dłużej utrzymać tych płomieni gorejących, zamkniętych w moim łonie. Ono pragnie rozlać je za twoim pośrednictwem i pragnie wzbogacić ludzi swoimi Bożymi skarbami. W kolejnym objawieniu w roku 1674, w czasie wystawienia Najświętszego Sakramentu ukazał się Małgorzacie Jezus jaśniejący chwałą, ze stygmatami pięciu ran, jaśniejącymi jak słońce. Wtedy zażądał, aby w zamian za niewdzięczność, jaka spotyka Jego Serce i Jego miłość, okazaną rodzajowi ludzkiemu, dusze pobożne wynagradzały temuż Sercu zranionemu grzechami i niewdzięcznością ludzką. W duchu zadośćuczynienia powinna odbywać się przed pierwszym piątkiem miesiąca godzinna adoracja – tzw. godzina święta, Komunia święta przyjmowana w pierwsze piątki miesiąca jest ofiarowana w celu wynagrodzenia Boskiemu Sercu za grzechy i oziębłość ludzką.

Nabożeństwo do Serca Pana Jezusa, a także święto dla niektórych diecezji i zakonów, zatwierdził w 1765 roku papież Klemens XIII. Warto wspomnieć, że decydujący w tej sprawie stał się memoriał biskupów polskich wysłany do papieża, w którym znajduje się historyczny przegląd kultu oraz uzasadnienie godziwości i zbawiennych owoców płynących z tego nabożeństwa. Papież Pius IX w roku 1856 rozszerzył święto Serca Pana Jezusa na cały Kościół, zaś Leon XIII 31 grudnia 1899 roku oddał Sercu Jezusowemu w opiekę cały Kościół i rodzaj ludzki.

Litania do Serca Jezusowego, którą śpiewamy w ramach nabożeństw czerwcowych, składa się z 33 wezwań na cześć 33 lat ziemskiego życia Jezusa Chrystusa.

W układzie wezwań litanii można wyróżnić trzy grupy wezwań: pierwsza grupa dotyczy stosunku Jezusa do Ojca i Ducha Świętego (1-7); druga ukazuje przymioty Serca Jezusowego (8-16); trzecia grupa kładzie akcent na stosunek Bożego Serca do ludzi (17-33).

Wezwania litanii mają głębokie odniesienie do Pisma Świętego. Większość z nich jest prawie dosłownym cytowaniem Biblii, a inne biorą z niej natchnienie. Każde wezwanie zostało poprzedzone zwrotem Serce Jezusa. Wypowiadając te dwa słowa mamy na myśli samego Chrystusa, który kocha nas swoim Sercem.

Do każdego wezwania dodajemy błagalne: zmiłuj się nad nami, będące wołaniem o miłosierdzie i potrzebne łaski, tak dla poszczególnych osób, jak i całego Kościoła. Modlitwa końcowa po litanii swoją treścią odpowiada okolicznościom historycznym, w jakich została pierwszy raz publicznie odmówiona, kiedy w roku 1720 mieszkańcy Marsylii, dotknięci zarazą, prosili, by Bóg dał się przebłagać przez hołdy i zadośćuczynienia składane w imię Serca Jezusowego.

Kościół, rozciągając tę modlitwę na cały świat i na wszystkie czasy, przypomina, że grzechy ludzi są przyczyną klęsk duchowych, które niekiedy są gorsze od chorób ciała. Dlatego ciągle potrzebne jest wołanie o miłosierdzie dla całego świata i modlitwa wynagradzająca. Grzech bowiem przeciwstawia się miłości Boga do nas i odwraca od Niego ludzkie serca.

W każdy pierwszy piątek miesiąca i Uroczystość Najświętszego Serca Jezusowego po litanii jest odmawiany akt poświęcenia całego rodzaju ludzkiego Bożemu Sercu. To modlitwa papieża Leona XIII, przez którą poświęcił on całą ludzkość Jezusowi Chrystusowi. W czasie nabożeństw czerwcowych, po odśpiewanej litanii dodaje się jeszcze antyfonę:

Do Serca Twojego uciekamy się Jezu, Boski Zbawicielu. Naszymi grzechami racz się nie zrażać, o Panie święty, ale od wszelakich złych czynów racz nas zawsze zachować, Boże łaskawy i najlitościwszy. O Jezu, o Jezu, o Jezu dobry, Zbawicielu słodki, Pośredniku Boski, jedyna ucieczko nasza! W Sercu Twoim racz nas obmyć. Do Serca Twojego racz nas przytulić. W Twym Sercu na wieki racz nas zachować. Zbawicielu słodki, Pośredniku Boski, jedyna ucieczko nasza!

ks. Grzegorz Kopytowski

Partnerzy i darczyńcy projektu - TO MIEJSCE CZEKA NA CIEBIE !

to miejsce czeka na Ciebieto miejsce czeka na Ciebieto miejsce czeka na Ciebieto miejsce czeka na Ciebie

Konto Bankowe wsparcia projektu: