‹‹ Powrót

Założyciel i Dziedzictwo Świętości

 

 

Jest to wielki dar dla naszego Zgromadzenia, ale także dla całego Kościoła. Wyrażamy wdzięczność Bogu a także wszystkim, którzy pomogli Zgromadzeniu w doprowadzeniu sprawy do tego momentu. S. Leonia jest dla nas wzorem realizacji Testamentu Ojca Założyciela – miłości, pokory i prostoty oraz zatroskania o los dziecka. Teraz mamy wielką nadzieję, że Pan Bóg przez cud otrzymany za wstawiennictwem Sługi Bożej, potwierdzi jej świętość, którą zdobyła na drodze duchowego niemowlęctwa i doprowadzi do beatyfikacji. 

Istotą drogi duchowego niemowlęctwa s. Leonii był  szczególny kult i upodobnienie się do Pana Jezusa w niemowlęcym okresie Jego ziemskiego życia oraz bezgraniczne zaufanie Bogu i posłuszeństwo Jego woli na wzór Jezusa Niemowlęcia, które zawiera  w sobie treść całego wydarzenia ewangelicznego “aż do ostatniego krzyku Dziecka na krzyżu, opuszczonego przez Ojca”. Pragnieniem s. Leonii było przybliżyć ludzi do Boga przez ukazywanie ogromu Jego miłości, której sama doświadczała. Na drodze duchowego niemowlęctwa wszyscy mogą poczuć się dobrze, dzięki bezpieczeństwu jakie daje miłość Boga. Potwierdzeniem aktualności drogi obranej przez Sługę Bożą jest fakt, że wiele małżeństw bezdzietnych przez jej wstawiennictwo prosi o dar potomstwa. We wszystkich znanych nam przypadkach, modlitwa proszących została wysłuchana. Co najmniej kilkadziesiąt rodzin cieszy się dziećmi wyproszonymi u Boga przez przyczynę s. Leonii. Posłannictwo to nabiera szczególnej wagi w obecnych czasach zmagań i walki o życie dzieci nienarodzonych.

Dla osób poświęconych Bogu w życiu zakonnym, s. Leonia – pełna wierności, odwagi i zdrowego entuzjazmu, może być wzorem umiłowania powołania zakonnego i wierności jego wymaganiom. Dzisiejszemu światu wiele do powiedzenia ma charakter mistyki s. Leonii: mistyczny dialog z Bogiem, a w szczególności «słuchanie głosu wewnętrznego, głosu Bożego». O s. Leonii można powiedzieć, że jest «zwyczajną osobą o nadzwyczajnej duszy». Większość swego krótkiego życia, bo aż 22 lata, spędziła w stanie świeckim. Przez swój radykalizm oddania się Jezusowi już w tym okresie może być wzorem dla młodzieży świeckiej zaangażowania w życie religijne.  Także wzorem wytrwałości w dążeniu do powziętego ideału, którym dla niej było życie zakonne. Kościół potrzebuje młodych wspaniałomyślnych, jak s. Leonia, którzy są gotowi pozostawić wszystko, by wybrać drogę naśladowania Chrystusa czystego ubogiego i posłusznego.

Módlmy się, by s. Leonia wspierała nasze szlachetne pragnienia i dążenia a także módlmy się o łaskę cudu, by przybliżyć dzień jej beatyfikacji.

 

 

 

 

 

„ Serdecznie dobry człowiek

jednoczący wielu wokół dobra”.

(por. św. Jan Paweł II, Warszawa, 13.06. 1999 r.)

 

 

Założycielem Zgromadzenia Sióstr Służebniczek  Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej potocznie zwanych  Służebniczkami starowiejskimi  jest bł. Edmund Bojanowski. Świecki chrześcijanin, wywodzący się z wielkopolskiego ziemiaństwa o patriotycznych korzeniach. Urodził się 14 listopada 1814 roku  w Grabonogu k. Gostynia  jako syn Walentego i Teresy z Umińskich. Społecznik włączający się w nurt pracy na rzecz ludu wiejskiego  i osobiście zainteresowany poprawą warunków życia ludzi z najuboższych warstw społecznych. Literat i wydawca, którego publikacje ukazywały się w czasopiśmie Przyjaciel Ludu , Marzanna i w roczniku Melitele. Członek Wydziału Literackiego przy Kasynie w Gostyniu, Towarzystwa Naukowej Pomocy, Towarzystwa Św. Wincentego a’Paulo, oraz Ligii Polskiej. Współtwórca miejskich ochron dla dzieci w Poznaniu, Gostyniu, Śremie i Psarach. Organizator szeregu inicjatyw w tym: działalności wydawniczej Pokłosia - zbieranki literackiej na korzyść sierot,  czytelni wiejskich, Instytutu – Domu Miłosierdzia i ochronki dla dzieci wiejskich w Podrzeczu k. Gostynia.

Ochronka w Podrzeczu założona 3 V 1850 roku, dała początek Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej.

Założyciel  Zgromadzenia  zmarł w Górce Duchownej   7 VIII  1871 roku.

Beatyfikacja Edmunda Bojanowskiego  miała  miejsce 13 czerwca 1999 r., podczas Mszy św. odprawionej przez św. Jana Pawła II w Warszawie.

Więcej materiałów o bł. Edmundzie Bojanowskim:

www.sluzebniczkiNMP.pl

http://ebojanowski.blogspot.com/       

http://www.sluzebniczki.pl/

http://www.siostry-maryi.pl/

http://bdnp.pl/

http://skarbiecdobroci.pl/ 

     




               Poznaję, że życie w miłości Bożej

               jest najszczęśliwsze …

               pragnę iść drogą miłości i poświęcenia,

               aby dojść do Baranka Niepokalanego".

                                               (s. Celestyna Faron)

 

Bł. Katarzyna Celestyna  Faron - w Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej s. Celestyna  - urodziła się  24 kwietnia 1913 roku w Zabrzeży, w powiecie nowosądeckim. W dzieciństwie osierocona, wychowywana była przez wujostwo z Kamienicy. W wieku 17 lat wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP NM,  w Starej Wsi. Jej droga powołania naznaczona została męczeństwem, które zakończyło się w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu– Brzezince, 9 kwietnia 1944 roku. Oskarżona  i uwięziona za współpracę z partyzantami mężnie znosiła więzienne w Jaśle  i Tarnowie, a następnie warunki obozowe w Oświęcimiu. Świadkami  obozowego życia bł. S. Celestyny Faron były  s. Cypriana Babiak  i współwięźniarka Janina Komenda, która opisała swoje wspomnienia w publikacji „ Lager Brzezinka”.  Całe życie bł. s.  Celestyny Faron  upływało w atmosferze Maryjnego Fiat. W 1933 roku wyraziła gotowość oddania życia za  ks. Władysława Farona, który odstąpił od jedności z kościołem rzymsko-katolickim. Wspomniany kapłan po zakończeniu II wojny światowej nawrócił się i do końca życia gorliwą pracą duszpasterską wynagradzał swoje odstępstwo.

13 czerwca 1999 roku w Warszawie, przez Namiestnika Chrystusowego Jana Pawła II, s. Katarzyna Celestyna Faron została zaliczona  w poczet błogosławionych w gronie 108 Męczenników II wojny światowej.

Więcej materiałów o bł. Celestynie Katarzynie Faron  :

www.sluzebniczkiNMP.pl

http://celestynafaron.blogspot.com/

                        

             


Szczęśliwą  jestem, że jestem Służebniczką NMP

Do nieba odchodzę z radością.

Nie zapomnę o tym Zgromadzeniu, 

w którym odebrałam tyle łask". 

                                                        ( s. Leonia Maria Nastał )

Służebnica Boża Maria Nastał – w Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej s. Leonia - urodziła się 8 listopada 1903 r. w Starej Wsi,  koło Brzozowa, jako córka Franciszka i Katarzyny. Od dzieciństwa była  rozmiłowana w Bogu i pragnęła  żywej dziecięcej relacji  z Trójcą Świętą. W Zgromadzeniu została  obdarowana łaską intymnej rozmowy z Bogiem podczas  objawień i wzlotów duchowych. Jej wewnętrzna  droga określana niemowlęctwem duchowym zawarta jest w  Jej dzienniku. Pozostawiła po sobie też listy, zaliczane  dziś do pereł literatury ascetyczno-mistycznej oraz wiersze i inne teksty.  Z bogatej spuścizny literackiej przebija ogromna miłość do Boga oraz troska o ukazanie Jego miłosiernej miłości ludziom. Zamarła w Starej Wsi w opinii  świętości 10 stycznia  1940 roku. Doczesne szczątki Służebnicy Bożej spoczywają w krypcie Domu Generalnego Sióstr Służebniczek NMP NP, w Starej Wsi.  Niemowlęctwo duchowe scharakteryzowane w pismach Służebnicy Bożej   s. Leonii Marii Nastał jest oryginalną drogą duchowości opartą na pokorze, aż do unicestwienia i bezgranicznej ufności Bogu. Stawia człowieka wobec Boga w postawie bezradnego niemowlęcia, które od Niego oczekuje wszystkiego, a samo w niczym się Mu nie sprzeciwia. Jest to droga, którą do świętości może iść każdy, bez względu na stan życia.

 Więcej materiałów o Służebnicy Bożej  Leonii Marii Nastał :

 www.sluzebniczkiNMP.pl

http://leonianastal.blogspot.com/

Partnerzy i darczyńcy projektu - TO MIEJSCE CZEKA NA CIEBIE !

to miejsce czeka na Ciebieto miejsce czeka na Ciebieto miejsce czeka na Ciebieto miejsce czeka na Ciebie

Konto Bankowe wsparcia projektu:

87124030281111001042328370